Ο ανθρώπινος παράγοντας υποχωρεί παντού, με την τεχνητή νοημοσύνη να καλπάζει και ούσα ανεξέλεγκτη στο μέλλον να απειλεί την υπόσταση του.
Του Διονύση Ζακυνθινού
Μια εικόνα από το κοντινό παρελθόν. Η τραπεζική υπάλληλος ήταν ιδιαίτερα εξυπηρετική, μολονότι δεν θα φαντάστηκε ότι μια μέρα θα αναλάμβανε τον άχαρο ρόλο της διευκόλυνσης των πελατών της τράπεζας που εργάζεται ως προς τη χρήση ενός μηχανήματος για τη διεκπεραίωση συναλλαγών.
Έχοντας στήσει καρτέρι στην είσοδο, προέτρεπε όσους κατευθύνονταν στα ταμεία να μπουν υποχρεωτικά σε μια σειρά προτεραιότητας για να κάνουν τη συναλλαγή τους με ένα διαφορετικό τρόπο από τον παραδοσιακό, τον συνήθη δηλαδή κατά τον οποίο μέχρι πρότινος ο ταμίας αναλάμβανε να κάνει τη δουλειά.
«Θα σας βοηθήσω κι εγώ», έλεγε σε όποιον φαινόταν αγχωμένος για το εάν και πώς θα τα έβγαζε πέρα. Γρήγορα σχηματίστηκε μια ουρά μπροστά από το μηχάνημα αυτόματων συναλλαγών, με τις μουρμούρες και τα περιπαικτικά σχόλια να δίνουν και να παίρνουν.
«Είδες; Άλλαξε η κυβέρνηση, άλλαξε και το σύστημα» είπε χαριτολογώντας κάποιος, παίρνοντας την άμεση απάντηση από άλλον που ήταν επίσης στην αναμονή: «Το σύστημα έχει αλλάξει από πριν».
Και αν οι νεότεροι σε ηλικία έδειχναν να είναι κάπου εξοικειωμένοι με τη χρήση του μεγάλου μηχανήματος (να είναι καλά τα κινητά και οι υπολογιστές), συγκριτικά με το οποίο το ΑΤΜ είναι σαν ένα πιτσιρίκι, τα πράγματα για τους ηλικιωμένους ήταν ζόρικα.
«Μπορείτε να μου πατήσετε εσείς τα νούμερα;» ρώτησε ένας γέροντας την υπάλληλο, αλλά αυτό δεν ήταν δυνατό. «Τη συναλλαγή πρέπει να την κάνετε μόνος σας» του είπε, εξηγώντας του παράλληλα ότι για ευνόητους λόγους απαγορεύεται να πάρει τη θέση του. Άσε που και να ήθελε να παρακάμψει τον κανονισμό, θα την πρόδιδε η κάμερα. Και μετά, καλά ξεμπερδέματα…
Την ίδια ώρα, ο μοναδικός συνάδελφος της στα γκισέ ήταν σκυθρωπός και βυθισμένος σε μια ιδιότυπη μοναξιά, καθώς δίπλα του δεν υπήρχε ψυχή. Αλλά αυτή η εικόνα έχει πλέον παρέλθει.
Η εξέλιξη της τεχνολογίας διευκολύνει τη ζωή μας, αλλά ταυτόχρονα τρώει όλο και με μεγαλύτερη λαιμαργία χιλιάδες θέσεις εργασίας.
Εκτός άλλων, σε λίγο καιρό θα πληρώνουμε μόνο ηλεκτρονικά στους σταθμούς διοδίων, ενώ αργά ή γρήγορα θα ακολουθήσουν και τα σούπερ μάρκετ, όπου επίσης θα υπάρχουν μπάρες που θα σηκώνονται όταν θα καταβάλλουμε με τον ίδιο τρόπο το τίμημα των αγορών μας.
Όλα αυτά μπορεί να ακούγονται τραβηγμένα, όμως αν αναλογιστούμε πόσο έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια η καθημερινότητα μας, θα αντιληφθούμε ότι, θέλουμε δεν θέλουμε, θα αποτελέσουν κι αυτά αναπόσπαστο μέρος της.
Το χειρότερο όλων είναι ότι ο ανθρώπινος παράγοντας υποχωρεί παντού, με την τεχνητή νοημοσύνη να καλπάζει και ούσα ανεξέλεγκτη στο μέλλον να απειλεί την υπόσταση του.
Ειρωνικό, εφόσον ο άνθρωπος βρίσκεται πλέον αντιμέτωπος με τις αναπόφευκτες επιπτώσεις της προόδου του, ωστόσο στο βάθος των επόμενων δεκαετιών αυτό το σκηνικό φαντάζει και εφιαλτικό.
