Ανάθεμα σε αυτόν που το έκανε.
Αλλά ανάθεμα κι σε εκείνον που τον δικαιολογεί στο πληκτρολόγιο.
Της Τζοάννας Γιαννοπούλου
Η Ελένη Τοπαλούδη στη Ρόδο.
Η Καρολάιν Κράουτς στα Γλυκά Νερά.
Η Κυριακή Γρίβα έξω από το αστυνομικό τμήμα στους Αγίους Αναργύρους.
Η Βασιλική στην Καλαμάτα, πεσμένη στο πάτωμα με 45 μαχαιριές και πολλές άλλες…
Ονόματα. Ηλικίες. Όνειρα.
Όλα σβησμένα βίαια από ανθρώπους που κάποτε έλεγαν πως τις αγαπούσαν.
Και μετά το έγκλημα, ξεκινά το δεύτερο μακελειό.
Τα social media.
Βίντεο από δήθεν αρσενικά που πουλάνε αντριλίκι.
Σχόλια ανθρώπων της διπλανής πόρτας που ψάχνουν τι έκανε λάθος το θύμα.
Γιατί πήγε εκεί;
Γιατί δεν έφυγε νωρίτερα;
Τι του είπε και τον τρέλανε;
Μια δημόσια ανατομία ντροπής, όπου το θύμα δικάζεται ξανά ενώ είναι ήδη στο χώμα.
Σας μάθανε να νιώθετε άντρες μόνο με ένα μαχαίρι ή πίσω από μια οθόνη.
Κανείς δεν σας έμαθε τι σημαίνει έλεγχος. Τι σημαίνει ευθύνη. Τι σημαίνει άνθρωπος.
Δεν είστε αρχέγονα αρσενικά.
Είστε το τοξικό απόβλητο μιας ανατροφής που έμαθε να θεωρεί τη γυναίκα αναλώσιμη.
Ανάθεμα σε αυτόν που το έκανε.
Αλλά ανάθεμα κι σε εκείνον που τον δικαιολογεί στο πληκτρολόγιο.
Γιατί όποιος δικαιολογεί το μαχαίρι, κρατά ήδη τη λαβή του.
Σταματήστε να το βαφτίζετε…θολωμένη στιγμή.
Λέγεται γυναικοκτονία.
