Η παράσταση ανεβαίνει από την ομάδα «Σημείο Μηδέν», σε σκηνοθεσία Σάββα Στρούμπου και μετάφραση Παντελή Μπουκάλα.
Το Διεθνές Φεστιβάλ της Πάτρας φιλοξενεί, την Τετάρτη 22 Ιουλίου (9.30 το βράδυ), στο Θερινό Δημοτικό Θέατρο, την τραγωδία του Ευριπίδη, «Ιφιγένεια η εν Αυλίδι».
Η παράσταση ανεβαίνει από την ομάδα «Σημείο Μηδέν», σε σκηνοθεσία Σάββα Στρούμπου και μετάφραση Παντελή Μπουκάλα. Κυρίαρχο στοιχείο της παράστασης η εστίαση στη διαχρονικότητα του έργου και η σύγκρουση εξουσίας και αθωότητας, με τον παράγοντα άνθρωπο να βρίσκεται στη δίνη αμφίβολων ιδανικών και μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων.
Ο σπουδαίος τραγικός ποιητής παραμένει σύγχρονος και επίκαιρος, με τα όσα πραγματεύεται με το έργο του ν’ αποτυπώνουν την εικόνα τού σήμερα, ενός σήμερα στο οποίο κυριαρχούν τα στοιχεία της παρακμής και της ωμότητας.
O σκηνοθέτης Σάββας Στρούμπος, στο σημείωμά του, αναφέρει, μεταξύ άλλων: «Στην “Ιφιγένεια η εν Αυλίδι” ο κόσμος βαδίζει στο χείλος της αβύσσου, χωρίς αέρα και χωρίς διέξοδο από τον παραλογισμό του επερχόμενου μεγάλου πολέμου. Από την αρχή κιόλας του έργου, βρισκόμαστε σε αυτή την αιχμή του χρόνου, όπου ιερά έθιμα, όπως η ικεσία, δομικές και βαθιά συμβολικές σχέσεις, όπως η πατρότητα, σημαίνοντα ιδεώδη, όπως η πατρίδα, που συνδέουν τον άνθρωπο με τον τόπο καταγωγής του, την ιστορική μνήμη και ένα συλλογικό αξιακό και ηθικό πεπρωμένο, διαβρώνονται, απομυθοποιούνται, καταρρέουν, μπροστά στο βάρος της βουλιμίας των κυρίαρχων για πόλεμο, αίμα και εξουσία. Όμως, τι είναι ένας κόσμος που δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την παιδοκτονία; Πόσες Ιφιγένειες θα χρειαστεί να θυσιαστούν, με ή χωρίς το στοιχείο της εθελοθυσίας, ώστε η χειμαζόμενη ανθρωπότητα να πάψει να βλέπει τον εαυτό της στον σπασμένο καθρέφτη των αιματηρών πεδίων των μαχών; Και η δική μας, τραγικά μεταβατική εποχή, αυτά τα αγωνιώδη ερωτήματα δεν θέτει; Ο κόσμος, όπως τον ξέρει ο Ευριπίδης, τελειώνει με το τέλος του Πελοποννησιακού πολέμου. Η τραγωδία “Ιφιγένεια η εν Αυλίδι” γράφεται μέσα στη δίνη του τέλους μιας εποχής».
Και καταλήγει, στέλνοντας το δικό του μήνυμα: «Η φάση της παρακμής δεν σηματοδοτεί το τέλος, αλλά την επώδυνη κυοφορία αυτού που δεν υπάρχει ακόμα. Το παλιό καταρρέει, δημιουργώντας τον απαραίτητο ζωτικό χώρο, για να γεννηθεί κάτι εντελώς νέο. Ας μην το ξεχνάμε: η ελπίδα ανήκει σε αυτούς που δεν έχουν ελπίδα».
Συντελεστές: Μετάφραση: Παντελής Μπουκάλας.
Σκηνοθεσία: Σάββας Στρούμπος.
Σκηνικά/Κοστούμια: Κατερίνα Παπαγεωργίου.
Μουσική: Ζήσης Σέγκλιας.
Φωτισμοί: Κώστας Μπεθάνης.
Δραματουργική συνεργασία: Ιωάννα Ρεμεδιάκη.
Σύμβουλος θεατρολόγος: Μαρία Σικιτάνο.
Κατασκευή κοστουμιών: Ελένη Χασιώτη.
Κατασκευή σκηνικού: Απόστολος Ζερδεβάς.
Παίζουν οι ηθοποιοί (με αλφαβητική σειρά):
Έλλη Ιγγλίζ (Κλυταιμνήστρα), Άννα Κόπακα (Κορυφαία του χορού/Α’ Αγγελιοφόρος), Νίκος Ντάσης (Αγαμέμνων), Μυρτώ Ροζάκη (Ιφιγένεια), Γιάννης Σανιδάς (Πρεσβύτης/Αχιλλέας/Β’ Αγγελιοφόρος), Νίκος Ψυλάκης (Πρεσβύτης/Μενέλαος/Β’ Αγγελιοφόρος).
Διάθεση εισιτηρίων: ticketservices.gr
Γενική είσοδος: 15€, ΑΜΕΑ, φοιτητές, άνεργοι, άνω των 65 ετών 10€.
