Στήριξε ενεργά την ίδρυση ποδηλατικών συλλόγων και τη διοργάνωση αγώνων ποδηλασίας στην Πάτρα.
Του Διονύση Ζακυνθινού
Η Πάτρα, μια πόλη με μακρά ιστορία στον αθλητισμό και την πρόοδο, γνώρισε σημαντική άνθηση στον χώρο της ποδηλασίας χάρη στη δράση και την προσφορά του ευεργέτη Χρήστου Κορύλλου. Οραματιστής και φίλος του αθλητισμού, ο Κορύλλος πίστεψε από νωρίς στην αξία του ποδηλάτου ως μέσου άθλησης, μετακίνησης και πολιτισμού.
Ο Χρήστος Κορύλλος (1843–1901), καταγόμενος από επιφανή οικογένεια της Πάτρας, υπήρξε σπουδαίος γιατρός, λόγιος και μεγάλος ευεργέτης. Με την επιστροφή του από το εξωτερικό, όπου είχε γνωρίσει την ανάπτυξη της ποδηλασίας, θέλησε να φέρει αυτή τη νέα μορφή αθλητισμού και στην ιδιαίτερη πατρίδα του.
Όπως αναφέρει ο συγγραφέας, δημοσιογράφος, ιστορικός της Πάτρας, Νίκος Πολίτης, στο βιβλίου του «Ο Πατραϊκός Αθλητισμός» μέχρι το 1893 δεν υπήρχαν στην Πάτρα νέοι που να επιδίδονταν στην ποδηλασία. Εκείνη την εποχή, στην Πάτρα υπήρχε ένα κατάστημα, αυτό του Δ. Αγγελόπουλου, το οποίο, μεταξύ άλλων, πουλούσε και ποδήλατα. Η χρησιμοποίηση, όμως, των ποδηλάτων ήταν άγνωστη σε πολλούς.
Τον Απρίλιο του 1893, ως πρόεδρος του Παναχαϊκού, ο Χρήστος Κορύλλος με δικά του έξοδα (διότι υπήρχε μεγάλη αντίδραση από το υπόλοιπο συμβούλιο του Παναχαϊκού) αγόρασε το πρώτο ποδήλατο από το κατάστημα του Δ. Αγγελόπουλου.
Από τον Απρίλιο του 1893 έως τον Απρίλιο του 1894 τη διδασκαλία της ποδηλασίας ανέλαβε με την προτροπή του κ. Κορύλλου ο γιατρός Κων. Α. Γεωργόπουλος, ο οποίος ήταν επιδεξιότατος ποδηλάτης, αλλά είναι άγνωστο πώς έμαθε ο ίδιος την ποδηλασία.
Οι Πατρινοί που πίστευαν ότι η ποδηλασία απαιτούσε, όχι μόνο μακροχρόνια άσκηση, αλλά και σπάνιες ικανότητες, έβλεπαν τώρα με έκπληξη να διασχίζουν τους δρόμους της πόλης τους πολλά ποδήλατα, με πολύ επιδέξιους αναβάτες.
Το 1894, ο Παναχαϊκός, τρία χρόνια μετά από την ίδρυσή του, έκρινε ότι το δυναμικό που πλέον διέθετε δικαιολογούσε την οργάνωση ποδηλατικών αγώνων. Με τον τρόπο αυτό είχε δημιουργηθεί μια σημαντική ποδηλατική κίνηση στην Πάτρα, η οποία συνέβαλε τα μέγιστα στην διάδοση του αθλήματος.
Επίσης το 1894, ιδρύθηκε ένα αμιγώς ποδηλατικό σωματείο στην Πάτρα ο Ποδηλατικός Σύλλογος Πατρών. Την ίδια χρονιά, κατασκευάστηκε ένα υποτυπώδες ποδηλατοδρόμιο όπου λειτούργησε και σχολή ποδηλασίας.
Στις 20 Νοεμβρίου 1894, μέλη του Παναχαϊκού που διαφώνησαν και έφυγαν από τον σύλλογο δημιούργησαν το 1895 την Γυμναστική Εταιρεία Πατρών. Η ΓΕΠ ακολούθησε ανάλογη πορεία με τον Παναχαϊκό αναδεικνύοντας πανελληνιονίκες και Ολυμπιονίκες απόκτησε μάλιστα και ιδιόκτητο γυμναστήριο. Το 1901 ο Παναχαϊκός συγχωνεύτηκε με την ΓΕΠ και αποτέλεσε τμήμα της.
Με την πάροδο του χρόνου οι Πατρινοί άρχισαν να συνηθίζουν το ποδήλατο και να εκτιμούν τη χρησιμότητα του ως μέσο μεταφοράς. Σε άρθρο της εφημερίδας «Η Πρόοδος», το 1924, αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Ο σεβαστός συμπολίτης κ. Χρ. Κορύλλος εις την ατομικήν ενέργειαν του οποίου οφείλεται η εισαγωγή των ποδηλάτων, δικαιούται της ευγνωμοσύνης όλων μας».
Ίδρυση και υποστήριξη ποδηλατικών δραστηριοτήτων
Ο Χρήστος Κορύλλος στήριξε ενεργά την ίδρυση ποδηλατικών συλλόγων και τη διοργάνωση αγώνων ποδηλασίας στην Πάτρα, συμβάλλοντας αποφασιστικά στη διάδοση του αθλήματος.
Ενίσχυσε οικονομικά τις πρώτες ποδηλατικές εγκαταστάσεις της πόλης και παρότρυνε νέους να συμμετέχουν, προσφέροντας κίνητρα και βραβεία. Αξίζει να σημειωθεί ότι το 1907 έφτασαν στην Πάτρα 60 μέλη της Ιταλικής Ποδηλατικής Ένωσης. Επιπλέον, από την Πάτρα περνούσαν αρκετοί ποδηλάτες από το εξωτερικό, όπως ο γιος βουλευτή της Βαυαρίας και ένας Άγγλος με το ακριβότερο ποδήλατο της εποχής
Η συμβολή του Χρήστου Κορύλλου θεωρείται πρωτοποριακή για την εποχή, αφού το ποδήλατο τότε δεν ήταν απλώς μέσο άθλησης, αλλά σύμβολο προόδου και εκσυγχρονισμού.
Πέρα από την υλική του προσφορά, ο Χρήστος Κορύλλος συνέβαλε και ιδεολογικά στη διάδοση του ποδηλατισμού. Με λόγους, άρθρα και δημόσιες παρεμβάσεις, πρόβαλλε τη σημασία της σωματικής άσκησης και του ποδηλάτου ως εργαλείου κοινωνικής συνοχής και παιδείας.
Οραματίστηκε μια Πάτρα πιο υγιή, πιο σύγχρονη και πιο αθλητική· μια πόλη που θα έδινε στους νέους τη δυνατότητα να αθλούνται, να διασκεδάζουν και να καλλιεργούν το σώμα και το πνεύμα τους. Χάρη στις πρωτοβουλίες του, η Πάτρα έγινε ένα από τα πρώτα κέντρα ποδηλατισμού στην Ελλάδα, με αγώνες που συγκέντρωναν πλήθος θεατών.
Η κληρονομιά του
Η δράση του Χρήστου Κορύλλου άφησε βαθύ αποτύπωμα στην ιστορία της πόλης. Το όνομά του συνδέθηκε με τη φιλανθρωπία, τον πολιτισμό και την ανάπτυξη του αθλητισμού.
Η Πάτρα οφείλει ένα μέρος της αθλητικής της ταυτότητας στον Χρήστο Κορύλλο, έναν άνθρωπο που πίστεψε στη δύναμη της κίνησης και της προόδου.
Η συμβολή του στη διάδοση της ποδηλασίας δεν ήταν μόνο αθλητική. Ήταν βαθιά ανθρωπιστική και εκπαιδευτική, υπενθυμίζοντας ότι η αληθινή ευεργεσία πηγάζει από την αγάπη για τον άνθρωπο και την κοινωνία.
