Η απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών έφερε την λύτρωση σε μια ιστορία που κατά γενική ομολογία άξιζε σίγουρα ένα καλύτερο φινάλε.
Της Νικόλ Μακρή
Ας μιλήσουμε λίγο για έρωτες…για μεγάλους έρωτες. Υπάρχουν λοιπόν αυτοί που ξεκινούν ήσυχα, χωρίς τυμπανοκρουσίες, και γίνονται σιγά σιγά μέρος της ζωής σου. Και υπάρχουν κι εκείνοι που μοιάζουν παραμυθένιοι αλλά τελικά θρυμματίζονται με εκκωφαντικό τρόπο. Η σχέση της Όλγας Κεφαλογιάννη και του Μίνωα Μάτσα έμοιαζε να ανήκει στην πρώτη κατηγορία…ήρεμη, χαμηλών τόνων, δυο άνθρωποι από διαφορετικούς κόσμους που κάπως βρήκαν κοινό βηματισμό. Γι’ αυτό και ο χωρισμός τους ξάφνιασε και προβλημάτισε άπαντες. Ασφαλιστικά μέτρα, ανταπαντήσεις, δημοσιότητα. Πράγματα που δεν περίμενε κανείς – ιδίως σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα από την επισημοποίηση της σχέσης τους.
Ο πολιτικός τους γάμος στις Σπέτσες, το 2021, ήταν λιτός και απέριττος όπως ακριβώς τον είχαν ονειρευτεί. Κουμπάρα η Χρυσή Βαρδινογιάννη, λίγοι φίλοι, καθόλου υπερβολές. Η Όλγα τότε είχε μιλήσει δημόσια για το πόσο την είχε αγγίξει η απλότητα του Μίνωα. Είχε διηγηθεί και μια χαρακτηριστική σκηνή: μετά από μια παράσταση όπου εκείνος είχε γράψει τη μουσική, πήγε να τον συγχαρεί κι εκείνος -με αφοπλιστική φυσικότητα- τη ρώτησε τι δουλειά κάνει. Εκείνη είχε γελάσει. Της είχε φανεί αυθεντικό, σχεδόν ανακουφιστικό, ειδικά για κάποιον που ζει στη φασαρία της πολιτικής.
Για λίγο, οι δύο κόσμοι λειτούργησαν. Η ίδια μέσα στα φώτα, εκείνος στο δημιουργικό του σύμπαν. Μετά τον γάμο ήρθαν και τα δίδυμα, κι όλα έδειχναν σταθερά, σαν μια οικογενειακή ιστορία που βρήκε τον ρυθμό της.
Και ξαφνικά, ένας χωρισμός που κανείς δεν είδε να έρχεται. Η υπουργός Τουρισμού καταθέτει ασφαλιστικά μέτρα, ζητά προσωρινή επιμέλεια, απομάκρυνση του συζύγου από το σπίτι. Εκείνος απαντά με δική του αίτηση, ζητώντας συνεπιμέλεια. Το κλίμα σκληραίνει αμέσως – χωρίς ενδιάμεσο στάδιο.
Στη δική της αίτηση, η Όλγα περιγράφει έναν άντρα που απομακρυνόταν ολοένα περισσότερο. Λέει ότι έλειπε από το σπίτι, γύριζε αργά, βυθισμένος στη δουλειά του. Αναφέρεται σε ταξίδια όπου εκείνη είχε αναλάβει ουσιαστικά όλη την οικογένεια, με τον Μίνωα χαμένο στις πρόβες. Μιλά για τα γενέθλια των παιδιών τους, όπου -σύμφωνα με την ίδια- εκείνος έμοιαζε περισσότερο με θεατή παρά με πατέρα που οργανώνει το πάρτι.
Στο κείμενο γίνεται αναφορά και σε μια 22χρονη βοηθό του συνθέτη. Δεν έχουμε λεπτομέρειες, αλλά σύμφωνα με τη δική της πλευρά, η παρουσία της επηρέασε τη σχέση. Η Όλγα μιλά για βραδιές όπου η συμπεριφορά του απέναντι στη νεαρή γυναίκα τράβηξε βλέμματα. Λέει ότι ο Μίνως εμφανίστηκε μαζί της σε πρεμιέρα ταινίας – κάτι που ο ίδιος επιβεβαίωσε. Εκείνη του ζήτησε, όπως γράφει, να διακόψει κάθε σχέση και να δοκιμάσουν να σώσουν τον γάμο. Λίγες μέρες μετά, εκείνος της έστειλε μήνυμα ότι θέλει να χωρίσουν.
Από την άλλη, ο Μίνως Μάτσας -μέσω διαρροών, όχι επίσημων δηλώσεων- αρνείται ότι ήταν απών ή αδιάφορος. Λέει ότι ήταν στοργικός πατέρας και πως ο γάμος δυσκολεύτηκε όχι από δικές του επιλογές, αλλά από τον χαρακτήρα της συζύγου του. Ισχυρίζεται μάλιστα ότι εκείνη ζήτησε πρώτη τον χωρισμό, απλώς…δεν υπολόγισε ότι θα το δεχόταν.
Και κάπως έτσι, μια σχέση που ξεκίνησε σαν ήρεμη ιστορία δύο διαφορετικών ανθρώπων κατέληξε μοιραία σε μια έντονη δικαστική διαμάχη. Από τις Σπέτσες μέχρι τα ασφαλιστικά μέτρα, η διαδρομή τους θυμίζει αυτό που συχνά ξεχνάμε…ότι πίσω από κάθε “ιδανική” δημόσια εικόνα μπορεί να υπάρχει μια ιστορία που ραγίζει αθόρυβα, μέχρι τη στιγμή που δεν κρατιέται άλλο και μοιραία αποσυντίθεται.
Η απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών έφερε την λύτρωση σε μια ιστορία που κατά γενική ομολογία άξιζε σίγουρα ένα καλύτερο φινάλε. Το δικαστήριο αποφάσισε πλήρη συνεπιμέλεια με εναλλασσόμενη κατοικία και απολύτως ισόχρονη κατανομή του χρόνου των παιδιών ανάμεσα στους δύο γονείς. Η απόφαση αυτή πρακτικά επισφραγίζει και το διαζύγιο, βάζοντας τέλος σε μια δικαστική διαμάχη που για λίγο είχε μετατραπεί σε δημόσια υπόθεση, με όλο το άβολο βάρος που αυτό συνεπάγεται. Είναι από τις περιπτώσεις όπου τελικά οι δύο πλευρές, όσο κι αν διαφωνούν σε όλα τα υπόλοιπα, καλούνται να συναντηθούν σε ένα σημείο στο κοινό καλό των παιδιών τους.
Και ίσως εκεί να βρίσκεται το μόνο κομμάτι αυτής της ιστορίας που έχει μια κάποια ησυχία. Ό,τι κι αν συνέβη ανάμεσά τους, όσο φορτισμένα κι αν ειπώθηκαν όλα, η ζωή προχωρά. Ο γάμος έληξε, οι εκδοχές τους θα συνεχίσουν πιθανότατα να διαφέρουν, όμως η απόφαση για τη συνεπιμέλεια κλείνει οριστικά τον δύσκολο αυτό κύκλο.-