Η «ADEL» μας έδωσε το ερέθισμα να ερμηνεύσουμε ένα φαινόμενο που προκαλεί σε πολλούς δικαιολογημένη απορία.
Του Διονύση Ζακυνθινού
Και το όνομα της τελευταίας κακοκαιρίας που έπληξε τη χώρα, αν και συνηθισμένο φαινόμενο για την εποχή «ADEL».
Δεν είναι βέβαια το πρώτο κύμα κακοκαιρίας που «βαφτίστηκε», δεν θα είναι και το τελευταίο που παίρνει συγκεκριμένο όνομα. Πρόκειται για μια πρακτική που έχει εδραιωθεί, προκαλώντας μια δικαιολογημένη απορία σε πολλούς, που αδυνατούν να αντιληφθούν τη σκοπιμότητα της «βάφτισης» ακραίων καιρικών φαινομένων με ονόματα που ενίοτε προκαλούν εντύπωση. Γιατί, λοιπόν, συμβαίνει αυτό;
Η απάντηση έρχεται από τους μετεωρολόγους του Αστεροσκοπείου Αθηνών. Όπως αναφέρουν, από τις αρχές του 2017 αποφασίστηκε να δίνονται ονόματα σε καιρικές διαταραχές, οι οποίες αναμένεται ή ενδέχεται να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα με σημαντικές κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις.
Σύμφωνα με το σκεπτικό τους, μ’ αυτόν τον τρόπο γίνεται πιο «αποδοτική» η μετάδοση της προειδοποιητικής πληροφορίας στους πολίτες, ώστε να λαμβάνουν από την πλευρά τους τα κατάλληλα μέτρα για την προστασία τους.
Σού λένε, άλλο είναι να ακούς γενικά και αόριστα ότι επίκειται ένα βαρύ κύμα κακοκαιρίας και άλλο να ξέρεις ότι θα έρθει η «ADEL» η «Ιοκάστη», η «Θάλεια» ή ο «Θησέας». Τότε το παίρνεις και λίγο αλλιώς, γιατί στο υποσυνείδητο σου η κακοκαιρία σχηματοποιείται, αποκτά ένα πρόσωπο (φαντασιακό, εννοείται) κι εσύ προετοιμάζεσαι να αντιμετωπίσεις μια σαφή απειλή. Έτσι κοιτάζεις πώς θα προφυλάξεις όσο το δυνατόν καλύτερα τον εαυτό σου, την οικογένεια σου, το σπίτι σου, όπως μεριμνάς να αποτρέψεις και μια διάρρηξη.
Αν και υπάρχουν μετεωρολόγοι που εκφράζουν τη διαφωνία τους με την εν λόγω πρακτική, αυτή πρέπει να θεωρείται παγιωμένη.
Ακολουθώντας τα αμερικανικά πρότυπα
Ως εκ τούτου, ακολουθούμε (και) ως προς αυτό τα αμερικανικά πρότυπα, έστω και με καθυστέρηση αρκετών δεκαετιών.
Είναι ενδεικτικό ότι από το 1953 οι Αμερικανοί δίνουν ονόματα στους τυφώνες που τούς πλήττουν, βάσει έξι καταλόγων που έχει καταρτίσει το Εθνικό Κέντρο Τυφώνων των ΗΠΑ. Αυτοί είχαν γυναικεία ονόματα μέχρι το 1979, οπότε άρχισαν να χρησιμοποιούνται και αντρικά.
Πέραν αυτού, η συχνή ανατροπή των μετεωρολογικών δεδομένων είναι πλέον εμφανής, έχουμε εξοικειωθεί μαζί της.
Αρκεί να θυμηθούμε ότι, κάποτε, με το που έμπαινε ο Σεπτέμβριος, εμφανίζονταν τα λεγόμενα πρωτοβρόχια. Αυτά σηματοδοτούσαν την έλευση του φθινοπώρου και ήταν συνεπή στο ραντεβού τους, που ήταν ταυτισμένο με την έναρξη της σχολικής χρονιάς. Όχι πια.
Οι εποχές έχουν ανακατευτεί για τα καλά, με την καταλυτική παρέμβαση του ανθρώπινου παράγοντα να διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στο σχετικό μπέρδεμα.
Η άνοιξη και το φθινόπωρο δεν υφίστανται ως εποχές, τουλάχιστον όπως τις είχαμε μάθει και τις ζούσαμε στο παρελθόν. Δεν είναι τυχαίο ότι εκεί που επί πολλές μέρες έβρεχε, το καταχείμωνο, ακατάπαυστα στην Πάτρα, μπορεί να περάσουν κι εβδομάδες ολόκληρες στην καρδιά του χειμώνα χωρίς να πέσει ούτε σταγόνα βροχής.
Διότι έχει συμβεί να έχουμε ανομβρία μήνα Δεκέμβριο στο παρελθόν, ενώ είναι πολύ πιθανό αυτό να ξανασυμβεί, χωρίς να αποκλείεται ποτέ και η έλευση ισχυρών κυμάτων κακοκαιρίας. Επομένως, η «ADEL» ήταν μια ακόμη υπενθύμιση ότι ο καιρός θα έχει πάντα και τα βαριά ξεσπάσματα του. Σαν να προσπαθεί πού και πού να επανέλθει βιαίως στην… κανονικότητα του, αυτή που τού έχουμε στερήσει. Και έναντι αυτών των ξεσπασμάτων του εξυπακούεται ότι πρέπει να είμαστε κατάλληλα προετοιμασμένοι, αποστολή που υπηρετεί με συνέπεια η ΕΜΥ, με τα έκτακτα δελτία που εκδίδει.