Η ιστορία τους ξεκίνησε όταν η Σωτηρία ήταν μόλις 15 ετών και γνώρισε τον Παναγιώτη, 18 ετών τότε.
Του Διονύση Ζακυνθινού
Περισσότερα από 50 χρόνια πριν η Ρούλα Πισπιρίγκου βρεθεί στο επίκεντρο της πολύκροτης υπόθεσης, ένα άλλο, εξίσου τραγικό γεγονός είχε συνταράξει την οικογένειά της. Το 1965, η γιαγιά της από την πλευρά του πατέρα της, η νεαρή Σωτηρία, έπεφτε θύμα δολοφονίας από τον σύζυγό της Παναγιώτη Πισπιρίγκο – έναν άνθρωπο που περιγράφεται από τον Τύπο της εποχής ως ζηλόφθονος και ψυχικά ασταθής.
Η ιστορία τους ξεκίνησε όταν η Σωτηρία ήταν μόλις 15 ετών και γνώρισε τον Παναγιώτη, 18 ετών τότε. Η σχέση τους προκάλεσε αντιδράσεις και ο νεαρός συνελήφθη για αποπλάνηση. Ο γάμος τους τελέστηκε υπό πίεση, μέσα στο Τμήμα Μεταγωγών, για να αποφύγει την καταδίκη.
Η καθημερινότητά τους όμως εξελίχθηκε σε εφιάλτη. Ο Παναγιώτης, άνεργος και ζηλότυπος, είχε συχνές συγκρούσεις με τη σύζυγό του. Όταν εκείνη τον εγκατέλειψε και επέστρεψε στο πατρικό της, η κατάσταση οξύνθηκε. Τρεις μήνες αργότερα, η Σωτηρία δολοφονείται σε απομονωμένο σημείο στο Ρίο, λίγες ημέρες μετά από μια ακόμη δικαστική αντιπαράθεση για την επιμέλεια του παιδιού τους.
Στην κατάθεσή του, ο δράστης περιγράφει με ψυχρότητα τη στιγμή του φόνου: μια έντονη στιγμή πάθους μετατράπηκε σε βίαιη πράξη στραγγαλισμού. Η ιατροδικαστική εξέταση επιβεβαίωσε την αποτρόπαιη φύση της πράξης, με τον θάνατο να επέρχεται μέσω ασφυξίας, ενώ η προσπάθεια του θύματος να αντιδράσει άφησε αμυχές στον λαιμό του δράστη.
Ο Πισπιρίγκος παραδόθηκε λίγες ώρες αργότερα, χωρίς ίχνος μεταμέλειας. Στο δικαστήριο κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη, αν και αποφυλακίστηκε το 1980, εκτίοντας μόλις 15 χρόνια.
Ο καρπός αυτής της τραγικής ένωσης, ο Ανδρέας – πατέρας της Ρούλας – ήταν τότε μόλις 14 μηνών. Αργότερα, όταν απέκτησε τη δική του κόρη, της έδωσε το όνομα της μητέρας του, τιμώντας τη Σωτηρία που χάθηκε τόσο άδικα.