Στα νεκροταφεία της πόλης υπάρχουν μνήματα για τα οποία δεν έχει εμφανιστεί κανένας δικαιούχος.
Στο παρελθόν, ο Δήμος Πατρέων έχει υποχρεωθεί να προβεί σε κάποιες ξεχωριστές ανακοινώσεις με… μακάβριο περιεχόμενο, πλην όμως αναγκαίες.
Είχαν τη μορφή προειδοποίησης στους δημότες ότι έχει τη δυνατότητα να παραχωρήσει τους «αδέσποτους» τάφους που βρίσκονται στα νεκροταφεία της πόλης σε νέους δικαιούχους, σε συμπολίτες δηλαδή που θέλουν αυτοί να περιέλθουν στην κυριότητα τους.
«Αδέσποτοι» θεωρούνται οι τάφοι για τους οποίους δεν έχουν καταβληθεί τέλη για τριάντα χρόνια. Με άλλα λόγια, δεν έχει εμφανιστεί επί τρεις δεκαετίες κανένας δικαιούχος που να εκπληρώσει τις προβλεπόμενες υποχρεώσεις έναντι του Δήμου.
Πάντως, την ίδια ώρα, πολλοί είναι εκείνοι που επιθυμούν διακαώς να αγοράσουν έναν τάφο για να εξασφαλίσουν την τελευταία τους κατοικία. Εξ ου και η πρόθεση του Δήμου να διαθέσει τα «αδέσποτα» μνήματα στους ενδιαφερόμενους που συναντούν αρκετά εμπόδια στην προσπάθεια τους αυτή.
Κι αυτό διότι σε αρκετές περιπτώσεις η εκδήλωση της σχετικής πρόθεσης δεν αρκεί, ακόμη κι αν συνοδεύεται από την αντίστοιχη (υψηλή) αγοραστική δυνατότητα. Ο κύριος λόγος είναι ότι οι διαθέσιμοι προς πώληση τάφοι στα μεγάλα κοιμητήρια γίνονται ολοένα και πιο δυσεύρετοι, πέραν του ότι κοστίζουν πολύ ακριβά.
Ενδεχομένως όλα αυτά να ακούγονται στα αυτιά αρκετών ματαιόδοξα, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η προσέγγιση της μετά θάνατον… ανάπαυσης αντιμετωπίζεται διαφορετικά από την καθεμιά και τον καθένα, καθώς είναι θέμα προσωπικής ιδιοσυγκρασίας και θεώρησης των πραγμάτων.
Άλλος θέλει να έχει τον δικό του τάφο, φροντίζοντας εν ζωή κι εκ των προτέρων γι’ αυτό, άλλος δεν επιθυμεί να ταφεί αλλά να αποτεφρωθεί (γίνεται πλέον κι αυτό), ενώ άλλον δεν τον απασχολεί καθόλου, όταν πεθάνει, τι θα απογίνει η σορός του.
Πάντως, είναι θεμιτό το ενδιαφέρον του Δήμου για το συγκεκριμένο θέμα και η πρωτοβουλία που πήρε για τα «αδέσποτα» μνήματα κινείται αναμφίβολα στη σωστή κατεύθυνση.
