Η αλήθεια είναι ότι την γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου τη μάθαμε κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 1980, με πρωτοβουλία των ανθοπωλών που για ευνόητους λόγους την λάνσαραν στην εγχώρια αγορά.
Του Διονύση Ζακυνθινού
Κάθε χρόνο, στις 14 Φεβρουαρίου, του Αγίου Βαλεντίνου, γιορτάζουν οι ερωτευμένοι.
Για τους υποστηρικτές της συγκεκριμένης γιορτής αυτή είναι μια καλή αφορμή για να εκφράσεις στον αγαπημένο σου, στην αγαπημένη σου, τα αισθήματα σου και να βάλεις λίγο χρώμα στην καθημερινότητά σου.
Για τους πολέμιους της είναι ξενόφερτη και δεν τη χρειάζονται τα ζευγάρια για να δείξουν την αγάπη τους.
Η αλήθεια είναι ότι την γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου τη μάθαμε κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 1980, με πρωτοβουλία των ανθοπωλών που για ευνόητους λόγους την λάνσαραν στην εγχώρια αγορά. Τους ακολούθησαν σύντομα κι άλλοι επαγγελματικοί κλάδοι, επίσης για ίδιον όφελος.
Το αποτέλεσμα το βλέπουμε στις βιτρίνες και στις προθήκες καταστημάτων. Ανθοπωλεία, ζαχαροπλαστεία , μαγαζιά που πουλάνε είτε είδη δώρων είτε γυναικεία εσώρουχα, όλα είναι ντυμένα στο κόκκινο με παντός μεγέθους καρδούλες. Ως εκ τούτου, πολλοί έμποροι ελπίζουν βάσιμα αυτές τις μέρες να δουν ανεβασμένο τον τζίρο τους.
Η προσδοκία τους συνιστά μια επιπλέον υπενθύμιση ότι γιορτές και άλλα παρεμφερή γεγονότα προσφέρονται ως μια καλή ευκαιρία, σαν το «καύσιμο» για να κινηθεί η αγορά. Όμως, το σχετικό ερέθισμα μπορεί να προέλθει και από τους ανθρώπους της. Συν Αθηνά και χείρα κίνει.
Πριν από μερικά χρόνια, έτυχε η τελευταία Κυριακή του Πατρινού Καρναβαλιού να συμπέσει με την γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου. Αλλά τότε δεν κάναμε τίποτα για να εκμεταλλευθούμε ως τοπική κοινωνία την ευνοϊκή συγκυρία που είχε διαμορφωθεί. Και όχι μόνο αυτό. Η αγορά της πόλης παρέμεινε ερμητικά κλειστή.
Τι το καλύτερο να προτρέπαμε τότε με μια διαφημιστική καμπάνια τους ερωτευμένους να έρχονταν στην Πάτρα και να γιόρταζαν στο Καρναβάλι μας, εννοείται με τα καταστήματα ανοικτά; Δυστυχώς, όμως, δεν τα πάμε καλά με τις συλλογικές δράσεις που αποσκοπούν στην εισροή εσόδων για την τοπική οικονομία. Άλλοι τα πάνε περίφημα.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα έρχεται από την ακριτική Λέσβο. Εκεί, ο Δήμος και οι παραγωγικοί φορείς του νησιού διοργανώνουν εκδηλώσεις για να τιμήσουν τον Άγιο Βαλεντίνο, εκμεταλλευόμενοι το γεγονός ότι μέρος των οστών του φυλάσσεται στην καθολική εκκλησία της Μυτιλήνης.
Το σύνηθες πρόγραμμα περιλαμβάνει από συναυλίες και εκθέσεις ζωγραφικής, μέχρι προβολή των τοπικών γλυκισμάτων και ομαδική τέλεση γάμων ζευγαριών που θέλουν έτσι να επισφραγίσουν τον έρωτα τους!
Κάθε πόλη, κάθε μέρος, προσπαθεί να «πουλήσει» ό, τι έχει. Αλήθεια, εμείς τι κάνουμε για να αξιοποιήσουμε στο έπακρο τα σημαντικότερα συγκριτικά πλεονεκτήματα μας, το Πατρινό Καρναβάλι και τον Άγιο Ανδρέα;
