Από το νερό και τις υποδομές έως τον ηλεκτρισμό: η κληρονομιά του Δημήτριου Βότση στην Πάτρα.
Η ιστορία της Πάτρας είναι γεμάτη προσωπικότητες που σημάδεψαν την εξέλιξή της, αλλά λίγοι έχουν αφήσει τόσο έντονο αποτύπωμα όσο ο Δημήτριος Βότσης. Γεννημένος στην Πάτρα το 1847 και καταγωγή από οικογένεια της Παραμυθιάς της Ηπείρου, με τους γονείς του, Αθανάσιο και Ελένη Βότση, να είναι από τους πρώτους οικιστές της πόλης μετά την σχεδόν ερημοποίησή της κατά την Επανάσταση.
Από νεαρή ηλικία ο Δημήτριος Βότσης έδειξε έφεση στη γνώση και την κοινωνική προσφορά. Σπούδασε νομικά και άσκησε τη δικηγορία στην Πάτρα, ενώ υπηρέτησε και ως πάρεδρος του Πρωτοδικείου της πόλης. Η ακεραιότητα, η ευθύτητα και η σοβαρότητα με την οποία αντιμετώπιζε τα καθήκοντά του τον καθιέρωσαν ως μία από τις πιο σεβαστές προσωπικότητες της τοπικής κοινωνίας.
Η πολιτική του πορεία ξεκίνησε το 1891, όταν εξελέγη δημοτικός σύμβουλος και σύντομα ανέλαβε πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Πατρών. Το 1895 εκλέχτηκε βουλευτής με τον συνδυασμό του Αχιλλέα Γεροκωστόπουλου και το 1899 Δήμαρχος Πατρέων. Η θητεία του ήταν μακρά και πολυσχιδής: επανεκλέχτηκε το 1903 και το 1907, ενώ η τελευταία του θητεία παρατάθηκε μέχρι το 1914 λόγω των Βαλκανικών Πολέμων, υπογραμμίζοντας την εμπιστοσύνη που του έδειχναν οι πολίτες σε δύσκολες περιόδους.
Κατά την περίοδο της δημαρχίας του, ο Βότσης μετέτρεψε την Πάτρα σε μια σύγχρονη, οργανωμένη και πολιτισμένη πόλη. Ως βουλευτής είχε εισαγάγει στο κοινοβούλιο την ανέγερση του νέου Ιερού Ναού του Αγίου Ανδρέα, και το 1908 θεμελιώθηκε παρουσία του βασιλιά Γεωργίου Α΄. Επιπλέον, ίδρυσε τα δημοτικά σφαγεία στην Ακτή Δυμαίων, αγόρασε το Δημαρχιακό Μέγαρο, ανέγειρε το πτωχοκομείο, ρυμοτόμησε συνοικίες και κατασκεύασε νέες υποδομές για το νερό και την αποχέτευση. Το έργο του περιλάμβανε δεξαμενή στο Κάστρο, υπονόμους 12 χιλιομέτρων, στρατώνες στη συνοικία Σύνορα, φυτεύσεις πλατειών και δρόμων, ενώ ασχολήθηκε με την ασφάλεια, την υγιεινή και την αισθητική της πόλης.
Η τεχνολογική πρόοδος της Πάτρας οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στον Βότση. Το 1902 έφερε τον ηλεκτρισμό, εγκαθιστώντας λαμπτήρες στην Πλατεία Γεωργίου Α΄ και στην οδό Μαιζώνος, και εισήγαγε το ηλεκτρικό τραμ, αντικαθιστώντας τους ιππήλατους σιδηρόδρομους. Με αυτόν τον τρόπο, η Πάτρα έγινε η πρώτη ελληνική πόλη που χρησιμοποίησε ηλεκτροκίνητο τραμ, προάγοντας την τεχνολογική καινοτομία. Παράλληλα, μερίμνησε για κοινωνική δικαιοσύνη, μειώνοντας την τιμή του νερού για τους φτωχούς.
Η αφοσίωση και η εκπολιτιστική του δράση αναγνωρίστηκαν και διεθνώς: η Ιταλική κυβέρνηση τον βράβευσε με το Χρυσό Σταυρό της Σωτήρος για την προσφορά του στον εκσυγχρονισμό και την πρόοδο της Πάτρας.
Απεβίωσε στις 28 Οκτωβρίου 1917, αφήνοντας πίσω του μια πόλη που είχε αλλάξει ριζικά προς το καλύτερο. Ο Δήμος τίμησε τη μνήμη του δίνοντας το όνομά του σε οδό και στήνοντας προτομή στην Πλατεία Τριών Συμμάχων. Το 2000 η προτομή μεταφέρθηκε στην πλατεία που βρίσκεται στο κάτω μέρος της οδού Βότση, επί της Λεωφόρου Όθωνος-Αμαλίας, ώστε οι πολίτες να θυμούνται πάντα το έργο και την προσφορά του.
Ο Δημήτριος Βότσης υπήρξε ένας ηγέτης με όραμα, αφοσίωση και κοινωνική ευαισθησία. Το όνομά του παραμένει ζωντανό στην ιστορία της Πάτρας, σύμβολο προόδου και πολιτισμού, και πρότυπο για τις επόμενες γενιές.
