Aνεξαρτήτως των Κυριακών, ο εμπορικός κόσμος πρέπει να προσαρμοστεί στα δεδομένα και στις απαιτήσεις της σύγχρονης εποχής, το συντομότερο δυνατό.
Του Διονύση Ζακυνθινού
Είναι πάγια, διαχρονική, η διαφωνία του εμπορικού κόσμου με τη λειτουργία των καταστημάτων τις Κυριακές. Κι αυτή συνοψίζεται στη φράση – σλόγκαν: «Ποτέ την Κυριακή».
Μόνο που τελευταία παρατηρείται το φαινόμενο όλο και περισσότερα καταστήματα να λειτουργούν κυριακάτικα. Είναι δε προφανές ότι αυτή η τάση θα εξαπλωθεί, καθώς είναι η ίδια η εξέλιξη της ζωής που ωθεί τα πράγματα σε μια ανατροπή αξιών και συνηθειών που είχαμε ως σταθερές επί πολλά χρόνια.
Ισχύει αυτό και για την αγορά.
Εκτός αυτού, όμως, το υφιστάμενο ωράριο λειτουργίας των εμπορικών καταστημάτων είναι αναχρονιστικό, καθώς έρχεται κυριολεκτικά από τον περασμένο αιώνα, από μια άλλη εποχή, η οποία ουδεμία σχέση έχει με τη σημερινή.
Αλήθεια, με ποια συλλογιστική στις μέρες μας τα εμπορικά καταστήματα πρέπει να ανοίγουν καθημερινά νωρίς το πρωί και να είναι κλειστά κάθε απόγευμα Δευτέρας και Τετάρτης; Την απάντηση δώστε από μόνοι σας. Αναρωτηθήκατε ποτέ πόσες φορές έχετε πάει σε εμπορικό κατάστημα το πρωί μιας καθημερινής μέρας; Τις περισσότερες φορές θα κάνατε τα ψώνια σας είτε κάποιο απόγευμα είτε κάποιο Σάββατο είτε ακόμη και κάποια Κυριακή, κατά τη διάρκεια μιας εορταστικής περιόδου.
Έπειτα, είναι και το ηλεκτρονικό εμπόριο που εξαπλώνεται με ραγδαίους ρυθμούς. Όλο και περισσότεροι, κάνουν όλο και πιο συχνά τις αγορές τους από το διαδίκτυο, που σου πουλάει ό,τι θες, 24 ώρες το 24ωρο.
Επομένως, ανεξαρτήτως των Κυριακών, ο εμπορικός κόσμος πρέπει να προσαρμοστεί στα δεδομένα και στις απαιτήσεις της σύγχρονης εποχής, το συντομότερο δυνατό. Από την τροποποίηση του ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων μέχρι την πρόσβαση στο ηλεκτρονικό εμπόριο, επιβάλλεται να εναρμονιστεί με το πνεύμα της εποχής, να συμβαδίσει με τον 21ο αιώνα.
Κατόπιν αυτών, μπορεί να πει κανείς ότι είναι «καλή» και θεμιτή η γκρίνια των εμπόρων για τα πολυκαταστήματα και τις πολυεθνικές, ωστόσο πρέπει να δουν τι θα πράξουν και οι ίδιοι για να ανταπεξέλθουν σε έναν όλο και πιο εντεινόμενο και σκληρό ανταγωνισμό.
Διότι, σε αντίθετη περίπτωση, η αδράνεια τους και η στασιμότητα τους θα ισοδυναμούν με τον θάνατο του εμποράκου…
