Ο Έλληνας μουσικός με την τεράστια καριέρα για τον οποίο ξέρουμε ελάχιστα ήταν διευθυντής της Φιλαρμονικής της Νέας Υόρκης και παραλίγο καλόγερος.
Όπως είναι αναμενόμενο, στον τελικό ενός Μουντιάλ, η προσοχή εστιάζει σε συγκεκριμένα πράγματα. Στατιστικές, τελικές προσπάθειες, ξεχωριστά στιγμιότυπα. Μια αναφορά των εκφωνητών όμως κατά τη διάρκεια του μουσικού σόου στο ημίχρονο, τράβηξε εξίσου την προσοχή και αφορούσε έναν άνθρωπο για τον οποίο δεν ξέρουμε πολλές λεπτομέρειες. Αυτός ήταν ο Δημήτρης Μητρόπουλος, ο θρυλικός διευθυντής της Φιλαρμονικής της Νέας Υόρκης.
Ο παραλίγο καλόγερος με το τεράστιο ταλέντο
Ο Μητρόπουλος είναι μία από εκείνες τις προσωπικότητες που αφήνουν το έργο τους να μιλάει περισσότερο. Ένας άνθρωπος παθιασμένος με τη μουσική, μεγαλωμένος σε μια οικογένεια με αυστηρά ήθη και έντονη θρησκευτικότητα. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1896. Σπούδασε μουσική στο Ωδείο Αθηνών και από μικρή ηλικία φαινόταν να διαθέτει χαρίσματα κατάλληλα για τη μελλοντική του καριέρα.
Συνέχισε τις σπουδές του στο εξωτερικό και έκανε το ντεμπούτο του στη Φιλαρμονική της Βοστώνης. Πολιτογραφήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1946. Το αποκορύφωμα της καριέρας του ήταν στη Φιλαρμονική της Νέας Υόρκης, της οποίας ανέλαβε διευθυντής το 1951. Παθιασμένος, σαν μανιακός πάνω στη σκηνή που παλεύει με τις νότες. Αυτός ήταν συχνά και ο λόγος για τον οποίο δεχόταν σκληρή κριτική από τον αμερικανικό Τύπο.
Το τέλος πάνω στη σκηνή
Εκεί που οι μαέστροι ήταν προσεκτικοί και συνεσταλμένοι, ο Μητρόπουλος ήταν σαν τυφώνας. Δεν είχε ποτέ παρτιτούρα μπροστά του. Θυμόταν το κάθε μουσικό έργο με απόλυτη ακρίβεια εξαιτίας της φωτογραφικής του μνήμης. Δεν κρατούσε ποτέ τη χαρακτηριστική μπαγκέτα του μαέστρου. Έκανε τις κινήσεις με τα χέρια του κι αυτό ήταν όλο.
Παρά τις φαινομενικά πομπώδεις κινήσεις του, στη ζωή του ήταν ένας άνθρωπος λιτός. Επηρεασμένος από το οικογενειακό περιβάλλον, η θρησκευτικότητα ήταν πυρηνικό στοιχείο του χαρακτήρα του. Όταν ήταν μικρός περνούσε αρκετές μέρες με τους θείους του στο Άγιον Όρος. Οι βιογράφοι του υποθέτουν ότι αυτός ήταν ο λόγος που κράτησε τη σεξουαλική του ταυτότητα μακριά από τα μάτια του κόσμου. Ως ομοφυλόφιλος, προτιμούσε να ζει μόνος, να ζει ουσιαστικά σαν καλόγερος.
Ελάχιστα είναι γνωστά για την προσωπική του ζωή. Ο κοσμοκαλόγερος της μουσικής άφησε ένα ανεξίτηλο αποτύπωμα επηρεάζοντας τον διάδοχό του, Λέοναρντ Μπερνστάιν. Ο Μητρόπουλος έζησε όπως ήθελε και, κατά ένα παράδοξο, πέθανε όπως ήθελε. Σε πρόβες για ένα έργο του Γκούσταβ Μάλερ στη θρυλική Σκάλα του Μιλάνου άφησε την τελευταία του πνοή στη σκηνή εξαιτίας καρδιακής προσβολής.
