Η Μαρία Καρυστιανού επανεξετάζει τη στρατηγική της μετά το «δεξιό άνοιγμα», με φόντο τη δυσαρέσκεια για τη Μαρία Γρατσία και στόχο πλέον ένα ευρύτερο, ετερόκλητο ακροατήριο.
Έντονη κινητικότητα και υπόγειος προβληματισμός καταγράφεται το τελευταίο διάστημα στους διαδρόμους του επιτελείου της Μαρίας Καρυστιανού, με πληροφορίες να κάνουν λόγο για ένα κλίμα εσωτερικής αναταραχής που δεν περνά απαρατήρητο. Σύμφωνα με καλά ενημερωμένες πηγές, η στρατηγική επιλογή για άνοιγμα προς τα δεξιά του πολιτικού φάσματος —η οποία προωθήθηκε ως κίνηση διεύρυνσης και προσέλκυσης νέων ακροατηρίων— όχι μόνο δεν απέδωσε τα προσδοκώμενα, αλλά φαίνεται πως λειτούργησε τελικά αποσταθεροποιητικά.
Αντί να ενισχύσει τη δυναμική του υπό διαμόρφωση πολιτικού φορέα, η συγκεκριμένη κατεύθυνση προκάλεσε αντιδράσεις τόσο σε επίπεδο κοινωνικής απήχησης όσο και εντός της ίδιας της ομάδας. Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι η δυσαρέσκεια εστιάζεται, σε σημαντικό βαθμό, στο πρόσωπο της Μαρίας Γρατσία, η οποία είχε κομβικό ρόλο στον σχεδιασμό και την οργάνωση του εγχειρήματος.
Ιδιαίτερη αίσθηση φαίνεται πως προκάλεσαν επιλογές και δημόσιες τοποθετήσεις που άγγιξαν ευαίσθητα κοινωνικά ζητήματα, με πιο χαρακτηριστική εκείνη γύρω από το θέμα των αμβλώσεων. Το «φλερτ» με πιο συντηρητικές θέσεις εκτιμάται ότι απομάκρυνε ένα τμήμα του εν δυνάμει ακροατηρίου, κάτι που αποτυπώθηκε —όπως λέγεται— και σε πρόσφατα δημοσκοπικά ευρήματα, τα οποία αξιολογήθηκαν με ιδιαίτερη προσοχή στο εσωτερικό του επιτελείου.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, φαίνεται πως καταγράφεται ήδη μια αναπροσαρμογή στρατηγικής. Συνεργάτες της Καρυστιανού εκτιμούν ότι δεν θα υπάρξει περαιτέρω «μετατόπιση» προς τα δεξιά, με το πολιτικό εγχείρημα να επιχειρεί πλέον μια πιο ισορροπημένη προσέγγιση. Στόχος, όπως επισημαίνεται, είναι η απεύθυνση σε ένα ευρύτερο και πιο ετερόκλητο κοινό, που δεν αυτοπροσδιορίζεται απαραίτητα με ιδεολογικούς όρους, αλλά εκφράζει έντονη δυσαρέσκεια απέναντι στο υφιστάμενο πολιτικό σύστημα.
Η νέα στόχευση, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, περιλαμβάνει πολίτες από διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες —τόσο από τον χώρο της Δεξιάς όσο και της Αριστεράς— με κοινό παρονομαστή την απογοήτευση και την οργή. Το στοίχημα για την Καρυστιανού, σε αυτή τη φάση, φαίνεται να είναι η μετατροπή αυτής της διάχυτης κοινωνικής δυσαρέσκειας σε συνεκτική πολιτική πρόταση, χωρίς τις παλινωδίες που προκάλεσαν οι προηγούμενες επιλογές.
