Ο καταδικασμένος σε 17 φορές ισόβια ηγέτης της 17Ν αποφυλακίστηκε έπειτα από σχεδόν 24 χρόνια εγκλεισμού, ωστόσο η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου εξετάζει αναίρεση – Από την τρομοκρατική δράση και τη σύλληψη στους Λειψούς μέχρι τις συγκρούσεις με Κουφοντίνα και Ξηρό και τη ζωή στη φυλακή.
Περίπου 19 χρόνια από την τελική ετυμηγορία που εξέδωσε, στις 14 Μαΐου του 2007, το πενταμελές εφετείο Αθηνών, επιβάλλοντάς του ποινή 17 φορές ισόβια -όσες και οι δολοφονίες για τις οποίες κατηγορήθηκε- συν 25 επιπλέον έτη κάθειρξης, μαζί με χρηματική ποινή 13.300 ευρώ, ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος είναι και πάλι ελεύθερος. Έστω και υπό ορισμένους περιοριστικούς όρους.
Ωστόσο, όπως έγινε γνωστό σήμερα, με παραγγελία του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνου Τζαβέλλα, θα εξεταστεί το ενδεχόμενο άσκησης αναίρεσης στο βούλευμα του δικαστικού συμβουλίου του Εφετείου Πειραιά που άναψε το «πράσινο φως» για την αποφυλάκιση του καταδικασμένου για την εγκληματική δράση της 17 Νοέμβρη. Ο κ. Τζαβέλλας αναμένει αντίγραφο του βουλεύματος και ήδη έχει αναθέσει να το μελετήσει ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Σοφοκλής Λογοθέτης. Πάντως, το βούλευμα αναμένεται σύντομα να διαβιβαστεί στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου.
Αν εξαιρεθούν οι άδειες που ελάμβανε κατά καιρούς, ο Γιωτόπουλος παρέμεινε κρατούμενος για μια περίοδο σχεδόν 24 ετών συνολικά, αρχής γενομένης από τη σύλληψή του, το καλοκαίρι του 2002. Η αποφυλάκισή του, όπως ήταν αναμενόμενο, επανέφερε στο προσκήνιο τη συζήτηση για την πραγματική σημασία των ισοβίων δεσμών. Όμως, εφόσον τα ισόβια συνιστούν τη βαρύτερη των ποινών που προβλέπει η ελληνική δικαιοσύνη, όπως αποδεικνύεται εμφατικά σε μια ακραία περίπτωση όπως αυτή του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου, θα πρέπει να το πάρει απόφαση κανείς ότι ο όρος «ισόβια» είναι καθαρά συμβολικός.
Όπως εντελώς συμβολικού χαρακτήρα είναι ο πολλαπλασιασμός της ισόβιας κάθειρξης: Με 17 φορές ισόβια συν 25 χρόνια, ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος αφήνεται ελεύθερος πριν καν συμπληρώσει στη φυλακή τη συμπληρωματική ποινή του, όχι την κύρια. Και ενώ ο ίδιος δεν έπαψε ποτέ να αρνείται οποιαδήποτε σχέση του με την τρομοκρατική οργάνωση 17 Νοέμβρη και τις δολοφονίες που διέπραξε εν ονόματι της «επανάστασης», όσοι θρήνησαν θύματα και εξακολουθούν να πενθούν για εκείνους που καταδίκαζε σε θάνατο ο ηγέτης της 17Ν, δεν μπορούν παρά να απορούν και να οργίζονται για τη λογική της ισόβιας κάθειρξης: Εκείνοι έχασαν για πάντα τους ανθρώπους τους, επειδή τους ξέγραψε, απλώς, ένας αυτόκλητος απελευθερωτής των μαζών από τα δεσμά της αστικής εξουσίας κ.λπ. Αλλά η τιμωρία του γι’ αυτό είναι σκάρτα 25 χρόνια στέρησης της ελευθερίας του.
Θα έλεγε κάποιος ότι, όσοι επιζούν μιας δολοφονίας και ζουν εφεξής με την οριστική και ανεπίστρεπτη απώλεια ενός οικείου, δεν θα κατανοήσουν ποτέ το βαθύτερο θεωρητικό υπόβαθρο του νόμου που αναγνωρίζει, ακόμη και σε έναν κατά συρροήν δολοφόνο, το δικαίωμα της αναμόρφωσης, της επανένταξης στο κοινωνικό σύνολο. Αλλά ακόμη και όσοι δεν υπέστησαν τις ολέθριες συνέπειες οποιουδήποτε από τα πλήγματα που κατέφερε η 17Ν στην έννομη τάξη, αδυνατούν εξίσου να παρακολουθήσουν τη φιλοσοφία, τη θεωρία αλλά και την πράξη καθαυτήν, ενός ανθρώπου όπως ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος.
Ο ίδιος υπήρξε ο μόνος που παρέμεινε πιστός στον επαναστατικό ηθικό κώδικα, με την άρνηση κάθε κατηγορίας. Παρόλο ότι οι συνεργοί του στην 17Ν δεν άφησαν κανένα περιθώριο αμφιβολίας, τουλάχιστον στις αρχικές ομολογίες τους και προτού αρχίσουν να αναθεωρούν τις καταθέσεις τους, ότι ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος, περιφερόμενος επί χρόνια με την ψευδή ταυτότητα του Μιχάλη Οικονόμου, ο «Λάμπρος» για όσα από τα μέλη της 17Ν τον γνώριζαν, ήταν ο πραγματικός αρχηγός της οργάνωσης. Ο ιδρυτής της, επίσης, αλλά και ο συντάκτης των χειμαρρωδών απεραντολογιών που περιλαμβάνονταν στις προκηρύξεις, οι οποίες δακτυλογραφούνταν στην περιβόητη γραφομηχανή της 17Ν.
protothema.gr