Οι όμορφες πόλεις όμορφα (και αναπτυξιακά) κτίζονται.
Του Διονύση Ζακυνθινού
Θα συμφωνήσουμε απολύτως με τον Κώστα Πελετίδη ότι «όμορφες πόλεις είναι αυτές που δεν έχουν ανέργους, φτώχεια, παιδιά στην εξάρτηση».
Πώς, όμως, θα καταπολεμήσουμε την ανεργία και τη φτώχεια; Με πορείες και με συλλαλητήρια, περιμένοντας τα όλα από τον κρατικό κορβανά, ή με την ενθάρρυνση της επιχειρηματικότητας και το κυνήγι των επενδύσεων, ώστε να φέρουμε δουλειές στην πόλη; Αλήθεια, πώς θα βρει ο άνεργος μια δουλειά αν δεν δημιουργηθούν θέσεις εργασίας;
Καλώς ή κακώς, δεν γίνεται να διορισθούμε άπαντες στο Δημόσιο, να πιαστούμε απ’ αυτό για μια μόνιμη απασχόληση με αξιοπρεπή μισθό και κατοχυρωμένη νομικά ασφάλιση.
Και ο δήμαρχος Πατρέων, ως ένας ικανότατος γιατρός, αυτό το ξέρει πολύ καλά, εφόσον δραστηριοποιήθηκε επαγγελματικά στον ιδιωτικό τομέα.
Πρέπει ως τοπική κοινωνία να αξιοποιήσουμε τα συγκριτικά πλεονεκτήματα μας, επιλέγοντας ταυτόχρονα ένα συγκεκριμένο οικονομικό προσανατολισμό που θα ακολουθήσουμε και θα υπηρετήσουμε απαρέγκλιτα.
Εάν τον προσδιορίσουμε, φερ’ ειπείν, ως την προσέλκυση ενός σταθερού τουριστικού ρεύματος, ο Άγιος Ανδρέας και το Καρναβάλι θα μπορούσαν να μας δώσουν μια σημαντική ώθηση στην κατεύθυνση αυτή, υπό την προϋπόθεση ότι θα το παίρναμε συλλογικά απόφαση.
Σήμερα και αύριο, χιλιάδες θα επισκεφθούν την Πάτρα, απ’ όλη την Ελλάδα, για ένα προσκύνημα στον Πολιούχο μας, τον Άγιο Ανδρέα, με αφορμή τον εορτασμό του. Γιατί να μην επιχειρήσουμε αυτό που γίνεται μια φορά κάθε χρόνο, στις 30 Νοεμβρίου, να προσλάβει τη μορφή μιας σταθερής τάσης σε ετήσια βάση; Και γιατί να μην στοχεύσουμε κάτι ανάλογο με ερέθισμα και το Καρναβάλι;
Σκεφτείτε τουλάχιστον τα μακροπρόθεσμα οφέλη μιας τέτοιας προοπτικής. Οι υφιστάμενες τουριστικές υποδομές θα αναβαθμίζονταν, ενώ θα ενισχύονταν και με την πρόσκτηση νέων. Καταστήματα εστίασης και αναψυχής θα δούλευαν στο φουλ, δουλειές θα άνοιγαν στην πόλη, σε γενικές γραμμές θα έπεφτε χρήμα με ουρά με το Δήμο Πατρέων να βλέπει και τα δικά του έσοδα να αυξάνονται θεαματικά, έχοντας έτσι μεγαλύτερα περιθώρια για την άσκηση μιας αποτελεσματικής κοινωνικής πολιτικής.
Και τότε αγαπητέ δήμαρχε, θα συμφωνήσουμε ότι η Πάτρα θα είναι πραγματικά όμορφη, «ζωντανή» και «χαμογελαστή», αφήνοντας πίσω της έναν προφανή εθισμό στη διαχείριση της φτώχειας και της μιζέριας, ατενίζοντας παράλληλα το μέλλον με μια δικαιολογημένη αισιοδοξία.
Αν μη τι άλλο, τής αξίζει, μάς αξίζει, ένα καλύτερο αύριο.
