Yπεράνω όλων εκείνο που προέχει είναι ο εμβολιασμός.
Του Διονύση Ζακυνθινού
Στην καταιγιστική επικαιρότητα των τελευταίων ημερών, περνάει σε δεύτερο πλάνο το γεγονός ότι τα κρούσματα γρίπης στην Ελλάδα συνεχίζουν να παρουσιάζουν αύξηση, με τον αριθμό τους να παρουσιάζει εκ νέου άνοδο.
Σύμφωνα με τον ΕΟΔΥ, μόνο κατά την εβδομάδα 19-25 Ιανουαρίου καταγράφηκαν 19 νέα σοβαρά κρούσματα εργαστηριακά επιβεβαιωμένης γρίπης με νοσηλεία σε ΜΕΘ και προήλθαν 12 νέοι θάνατοι.
Επιπλέον, δηλώθηκαν αναδρομικά πέντε σοβαρά κρούσματα εργαστηριακά επιβεβαιωμένης γρίπης με νοσηλεία σε ΜΕΘ, με ημερομηνίες εισαγωγής εντός των προηγούμενων εβδομάδων καθώς και ένας νέος θάνατος από εργαστηριακά επιβεβαιωμένης γρίπη πριν από δύο εβδομάδες.
Για άλλη μια φορά, λοιπόν, είναι η συνήθης γρίπη (η οποία δεν είναι τόσο αθώα όσο νομίζουμε ότι είναι) που αφήνει πίσω της ένα τραγικό αποτύπωμα με την απώλεια συνανθρώπων της διπλανής πόρτας. Την έχουμε υποτιμήσει τόσο πολύ, που δείχνει σαν να θέλει να μάς τρίξει τα δόντια της, να μάς εκδικηθεί για μια δυσεξήγητη, εκ μέρους μας, απαξίωση της.
Έχει «μαλλιάσει» η γλώσσα των επιστημόνων υγείας για την αναγκαιότητα του εμβολιασμού και για τα στοιχειώδη μέτρα ατομικής πρόληψης που πρέπει να παίρνουμε. Όπως να πλένουμε τακτικά τα χέρια μας, ή όταν βήχουμε να καλύπτουμε τη μύτη μας με το χέρι και να τη σκουπίζουμε στη συνέχεια με χαρτομάντιλο, που δεν πρέπει να χρησιμοποιήσουμε ξανά.
Αλλά υπεράνω όλων εκείνο που προέχει είναι ο εμβολιασμός.
Το αντιγριπικό εμβόλιο εκπαιδεύει το ανοσοποιητικό σύστημα ώστε να αναγνωρίζει τα πιο πιθανά στελέχη του ιού. Έτσι:
· Μειώνει σημαντικά την πιθανότητα μόλυνσης
· Περιορίζει τη βαρύτητα των συμπτωμάτων αν κάποιος νοσήσει
· Μειώνει τον κίνδυνο επιπλοκών και νοσηλείας
· Συμβάλλει στη μείωση της μετάδοσης στην κοινότητα
Εκείνο δε που πρέπει να τονιστεί είναι ότι ο εμβολιασμός δεν προστατεύει μόνο το άτομο που τον κάνει — προστατεύει και τους γύρω του. Επομένως, ιδίως για τις ευπαθείς πληθυσμιακές ομάδες είναι μια αναγκαία συνθήκη που κατά τα άλλα καταπολεμάται από το λεγόμενο αντιεμβολιαστικό κίνημα, το οποίο, κυρίως λόγω άγνοιας, βρήκε πρόσφορο έδαφος και κάνει (κι αυτό) τη ζημιά του.
