Το Patras Voice σας προτείνει ανοιξιάτικους προορισμούς για να «πιάσετε» τον Μάη
Της Νικόλ Μακρή
Γύρω από την Πάτρα υπάρχουν ακόμη μέρη που μπορούν μέσα σε λίγες μόνο ώρες να σε κάνουν να νιώσεις πως έφυγες πολύ πιο μακριά απ’ όσο πραγματικά βρίσκεσαι. Διαδρομές που περνούν από βουνά γεμάτα πράσινο, λίμνες σχεδόν ακίνητες μέσα στο ανοιξιάτικο φως, πέτρινα χωριά, ήσυχες παραθαλάσσιες γωνιές και τοπία που αυτή την εποχή μοιάζουν πιο ζωντανά από ποτέ. Ο Μάης, άλλωστε, έχει κάτι ιδιαίτερο στις μικρές αποδράσεις, δεν ζητά μεγάλη οργάνωση ούτε βαλίτσες γεμάτες.
Και ίσως τελικά αυτό να είναι το πιο όμορφο με τις κοντινές ανοιξιάτικες εκδρομές. Ότι δεν έχουν την πίεση του ιδανικού ταξιδιού. Δεν χρειάζονται πρόγραμμα, κρατήσεις εβδομάδες πριν ή μεγάλες αποστάσεις. Χρειάζονται μόνο ένα ανοιχτό παράθυρο στο αυτοκίνητο, καλή μουσική και τη διάθεση να αφήσεις για λίγο πίσω την πόλη.
Γαλαξίδι

Το Γαλαξίδι έχει κάτι που δύσκολα εξηγείται. Ίσως να είναι η ησυχία του λιμανιού, ίσως τα παλιά αρχοντικά που μοιάζουν σαν να κουβαλούν ιστορίες άλλης εποχής ή ίσως αυτός ο αργός ρυθμός που σε κάνει να χαμηλώνεις ασυναίσθητα ταχύτητα μόλις φτάσεις.
Την άνοιξη γίνεται ακόμη πιο όμορφο. Το φως πέφτει διαφορετικά πάνω στα σπίτια, οι βόλτες δίπλα στη θάλασσα κρατούν περισσότερο και τα μικρά καφέ γεμίζουν με εκείνον τον κόσμο που δεν βιάζεται να φύγει. Το Γαλαξίδι είναι από εκείνα τα μέρη που σε κάνουν να θες απλώς να περπατήσεις χωρίς συγκεκριμένο σκοπό.
Ζαρούχλα

Η Ζαρούχλα είναι από τα χωριά που μοιάζουν να κρύβονται επίτηδες μέσα στο βουνό. Η διαδρομή περνά μέσα από εικόνες που αλλάζουν συνεχώς και κάπου λίγο πριν φτάσεις αρχίζεις ήδη να νιώθεις ότι έχεις απομακρυνθεί εντελώς από την πόλη.
Πέτρινα σπίτια, πλατάνια, κρύος αέρας ακόμη και μέσα στον Μάη και μια ησυχία που σπάνια συναντάς πια. Δεν υπάρχει τίποτα επιτηδευμένο στη Ζαρούχλα και ίσως αυτό να είναι το πιο γοητευτικό στοιχείο της. Όλα μοιάζουν να κινούνται πιο αργά εκεί πάνω.
Λεύκα Αιτωλοακαρνανίας

Δεν είναι από εκείνα τα χωριά που βλέπεις συνεχώς στα social media ούτε από τους προορισμούς που γεμίζουν κάθε τριήμερο με κόσμο. Και ίσως αυτό να είναι το πιο όμορφο στοιχείο της. Η Λεύκα έχει αυτή τη σιωπηλή, σχεδόν ανεπιτήδευτη ομορφιά της ελληνικής επαρχίας που δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει κανέναν.
Το πράσινο κυριαρχεί παντού γύρω, οι δρόμοι μοιάζουν να κινούνται σε πιο αργούς ρυθμούς και η αίσθηση ηρεμίας λειτουργεί σχεδόν λυτρωτικά όταν έχεις περάσει εβδομάδες μέσα στην ένταση της πόλης. Είναι το μέρος που επιλέγεις όταν θέλεις απλώς να χαθείς για λίγο μέσα στη φύση, χωρίς πρόγραμμα, χωρίς πίεση και χωρίς την ανάγκη να κάνεις «κάτι συγκεκριμένο».
Λίμνη Τσιβλού

Η Λίμνη Τσιβλού μοιάζει σαν εικόνα που έχει επεξεργαστεί κάποιος υπερβολικά πολύ όμως. Το πράσινο των δέντρων καθρεφτίζεται στο νερό με έναν τρόπο σχεδόν απόκοσμο, ειδικά αυτή την εποχή που η φύση βρίσκεται στο πιο ζωντανό σημείο της.
Γύρω από τη λίμνη όλα μοιάζουν πιο ήσυχα. Οι ήχοι χαμηλώνουν, ο χρόνος κυλά διαφορετικά και η ανάγκη να κοιτάξεις συνέχεια το κινητό εξαφανίζεται σχεδόν μόνη της. Είναι από εκείνα τα μέρη που δεν χρειάζονται δραστηριότητες για να λειτουργήσουν.
Πλανητέρο

Το Πλανητέρο έχει νερό παντού. Τρεχούμενα νερά, πλατάνια, μικρές γέφυρες και εκείνη τη δροσιά που κάνει ακόμη και τις πιο ζεστές ανοιξιάτικες μέρες να μοιάζουν διαφορετικές.
Οι ταβέρνες δίπλα στο ποτάμι, οι ήσυχες βόλτες και η αίσθηση ότι βρίσκεσαι μέσα σε ένα τοπίο σχεδόν ανέγγιχτο δημιουργούν μια εμπειρία που δεν θυμίζει τις κλασικές γρήγορες εκδρομές. Στο Πλανητέρο δεν κάνεις πολλά και μάλλον αυτό ακριβώς είναι το νόημα.
Κρυονέρι Κορινθίας

Το Κρυονέρι Κορινθίας είναι από εκείνα τα ορεινά χωριά που την άνοιξη αποκτούν άλλη προσωπικότητα. Είναι ο ιδανικός προορισμός για όσους θέλουν να φύγουν από την πόλη χωρίς να νιώθουν ότι πρέπει να ακολουθήσουν πρόγραμμα. Ένα μέρος ήσυχο, αυθεντικό και αρκετά μακριά από τον θόρυβο ώστε να θυμηθείς πώς είναι να αφήνεις τον χρόνο να κυλά πιο χαλαρά.
Ίσως τελικά οι καλύτερες ανοιξιάτικες αποδράσεις να μην είναι εκείνες που οργανώνονται μήνες πριν. Ίσως να είναι αυτές που ξεκινούν σχεδόν αυθόρμητα, ένα πρωινό του Μαΐου, όταν η πόλη αρχίζει να σε κουράζει λίγο περισσότερο απ’ όσο αντέχεις. Και κάπου εκεί, λίγες ώρες μακριά από την Πάτρα, υπάρχουν ακόμη μέρη που μπορούν να σου θυμίσουν πόσο εύκολο είναι τελικά να αλλάξεις διάθεση μόνο αλλάζοντας εικόνες.-
