Έφτασε η ώρα του Μουντιάλ.
Του Διονύση Ζακυνθινού
Από σήμερα και για τις επόμενες 40 μέρες οι απανταχού της Γης ποδοσφαιρόφιλοι θα περάσουν όμορφα. Έφτασε η ώρα του Μουντιάλ.
Με ανυπομονησία θα την ανέμεναν υπό διαφορετικές συνθήκες και τα πάσης φύσεως καταστήματα εστίασης, καφέ, ψησταριές και πιτσαρίες. Αλλά βλέπεις, λόγω της διαφοράς της ώρας, πολλά ματς θα διεξάγονται μετά από τα μεσάνυχτα και τα ξημερώματα.
Όμως, και πάλι, κάποιες «αντροπαρέες», ως επί το πλείστον, θα στήνονται μπροστά στην τηλεόραση. Και όταν θα το επιτρέπει η ώρα διεξαγωγής του αγώνα, η πίτσα ή το σουβλάκι (το σύνηθες ερώτημα του νεοέλληνα), μπύρες και αναψυκτικά, θα είναι η προβλέψιμη σύνθεση του μενού.
Στη διάρκεια του Μουντιάλ, εννοείται και εξυπακούεται ότι το τηλεοπτικό κοινό θα «βομβαρδιστεί» με δεκάδες διαφημίσεις, η πλειονότητα των οποίων θα απευθύνεται στους άντρες, για ευνόητους λόγους. Ιδού, λοιπόν, και το κατάλληλο ερέθισμα για να αντιληφθείς πώς και γιατί το ποδόσφαιρο είναι ο βασιλιάς των σπορ, γύρω από τον οποίο αναπτύσσεται μια ισχυρή οικονομία σε παγκόσμιο επίπεδο, σε όλες τις κλίμακες.
Από τα πλουσιοπάροχα συμβόλαια των ποδοσφαιριστών και τα πανάκριβα τηλεοπτικά δικαιώματα μέχρι τις φανέλες που πωλούνται και τα ευτελή προϊόντα που θα καταναλώνονται, καταλαβαίνεις ότι γύρω από τη μπάλα στήνεται ένας τζίρος δισεκατομμυρίων ευρώ ή δολαρίων.
Άλλωστε, από τότε που ο Λουκάς Κηλαϊδόνης τραγούδησε για τους δρόμους που αδειάζουν όταν αρχίζει το ματς, έχουν αλλάξει πολλά. Εκεί που κάποτε βλέπαμε τηλεοπτικά καμιά δεκαριά αγώνες (το πολύ) κατά μέσο όρο το χρόνο, πλέον μεταδίδονται εκατοντάδες. Κι εκεί που κάποτε τα παιχνίδια που έδινε μια ομάδα στην Ευρώπη μετρούνταν συνήθως στα δάχτυλα των δύο χεριών, τώρα μπορεί να φτάσουν σε αρκετές δεκάδες. Προκριματικές φάσεις, όμιλοι, νοκ – άουτ ματς, και όποιος αντέξει, όσο αντέξει.
Μόνο που για ανταπεξέλθει ένα μεγάλο ευρωπαϊκό club με μια διαρκή πίεση και σε έναν υψηλότατο ανταγωνισμό, στο δυναμικό του είναι πλέον ενταγμένοι γιατροί, διατροφολόγοι, φυσιοθεραπευτές, ψυχολόγοι, και πάει λέγοντας, με αποκλειστικό έργο τους την υποστήριξη των ποδοσφαιριστών που καλούνται να ανταποκριθούν σε υπέρμετρες αγωνιστικές υποχρεώσεις, οι οποίες συνοδεύονται από αλλεπάλληλες μετακινήσεις.
Ναι, το ποδόσφαιρο έχει γίνει πλέον και επιστήμη, για να εκμεταλλευτεί στο έπακρο τα ανθρώπινα όρια, ακόμη και να τα επεκτείνει όπου και όπως μπορεί. Αρκεί να αναλογιστούμε πόσα παιχνίδια έχουν δώσει έως τώρα πολλοί παίκτες των εθνικών ομάδων που θα πάρουν μέρος στο Μουντιάλ, σε όλες τις διοργανώσεις, πόσα αεροπορικά ταξίδια έχουν κάνει, πόσες φορές έχουν αναγκαστεί να προσαρμόσουν το βιολογικό τους ρολόι εντός μόλις λίγων ημερών σε διαφορετικές κλιματολογικές συνθήκες και σε διαφορετικούς ρυθμούς.
Αλλά, είπαμε. Το ποδόσφαιρο έχει γίνει (εκτός από μια βαριά βιομηχανία) κυριολεκτικά επιστήμη. Θέλει πολύ μυαλό για να το καταλάβεις;
